Terug naar gedichten

Wortels die groeien

Zo wil de mens van nature groeien. dit zit instinctief in de menselijke ziel verborgen. Het zaadje barst open en een stengeltje komt uit het lege zaadje tevoorschijn. De intentie van groei en de gehele blauwdruk van het groeiplan ligt in de lege kern van het zaadje verborgen. Daarna werkt het zich een weg door de modder omhoog en ontwikkelt tegelijkertijd met de omhoogstrevende beweging een wortelstelsel waardoor de beginnende boom een voedingsbodem en houvast krijgt. Een soort draagvlak die in de aarde rust is dan naast de voeding een belangrijke functie. De stam is in evenwicht met het wortelstelsel. Hoe groter en sterker de boom des te steviger is zijn wortelstelsel waaruit hij zijn houvast en voeding verkrijgt. Kijkend naar de godin die mij verzorgt verlang ik naar de warmte en kracht van de vader. Steeds omhoog wervelend begeef ik me naar het licht vanwaar ik weet dat deze aanwezig is. Door het zaadje ben ik gegroeid en worstelend door de modder van het dagelijkse bestaan druk ik mezelf de hoogte in. In evenwicht met de houvast die ik van de godin krijg ben ik vastbesloten om het gouden licht van de zon te proeven. Ongeacht de obstakels die zal tegenkomen en de mogelijke parasieten die ik zal tegenkomen is het besluit gemaakt. Dan zie ik een gaatje en duik het licht in. Mijn stam wordt sterker en ik raak sterker geworteld in de deken van de godin. Daar zie ik de zon en ik verheug me.

Eric

12-02-2001

Eric

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Initiatief van:

  Bernadette
  Claasje
  helendevink
  Inge *
  Pauline
  Sander

Zelf gedichten insturen kan op: